Katowice: Mistrzowie przetrwania w ekstremalnych warunkach

    Katowice: Mistrzowie przetrwania w ekstremalnych warunkach

    RP

    Dziennik Zachodni

    Dziennik Zachodni

    Pokopalniane zwały węglowe, rud żelaza i pocynkowe, a także zwały z zakładów chemicznych i elektrowni to miejsce, gdzie w ekstremalnie niesprzyjających warunkach kwitnie życie roztoczy. Przez ostatnie 8 lat badał je dr hab. Piotr Skubała, profesor nadzwyczajny w Katedrze Ekologii Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Śląskiego.
    W świadomości społecznej roztocze związane są jedynie z uciążliwymi alergiami. Niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że ta niedoceniana grupa zwierząt jest odpowiedzialna za zachowanie harmonii w biosystemie glebowym.

    - Mówi się, że bioróżnorodność jest największym skarbem ludzkości i jednocześnie najmniej docenianym. Roztocze są jedną z grup, które warto poznać lepiej ― mówi dr hab.
    Piotr Skubała. Naukowiec podczas swojej wieloletniej praktyki naukowej dużo czasu poświęcił badaniom roztoczy glebowych na terenach poprzemysłowych. Intensywne badania trwały ok. 8 lat. W tym czasie obserwowano życie roztoczy na niemal 20 zwałach poprzemysłowych, położonych na terenie całego Śląska. Podczas badań prowadzonych na hałdach, zidentyfikowano aż 205 gatunków roztoczy z grupy Oribatida. Okazało się więc, że nawet w tak ekstremalnych i trudnych warunkach, rozwija się bogate życie. Spośród znalezionych roztoczy, 32 gatunki były nowe dla fauny polskiej, a 43 pierwszy raz zidentyfikowano w regionie Górnego Śląska. Dzięki badaniom udowodniono, że na hałdach pojawiają się, wśród roztoczy, wszelkie możliwe style życia i sposoby odżywiania.

    - Na zwałach poprzemysłowych, po kilku latach od czasu usypania, roztocze występują w liczbie kilku tysięcy osobników na metr kwadratowy. Po 30 latach ta liczba rośnie do kilkudziesięciu tysięcy osobników i niemal 50 gatunków ― mówi dr hab. Skubała. - To i tak liczebności znacznie mniejsze, niż w warunkach naturalnych w glebie leśnej, gdzie zdarza się nawet milion osobników na metr kwadratowy. Garść gleby leśnej zawierać może od kilkuset do kilku tysięcy osobników.

    Aby udowodnić, w jak zadziwiających miejscach może występować życie, swoje badania dr hab. Skubała wzbogacił o próby z podziemi tarnogórskich. Znajduje się tam system ponad 300 km chodników kopalnianych, z których część sięga czasów średniowiecza. Okazało się, że w miejscach, w których człowiek pojawia się niezwykle rzadko, na głębokości 60 metrów, nawet w odległości 5 km od najbliższego wejścia, znajdywano siedliska roztoczy glebowych. W badaniach tych udało się zauważyć pewien wpływ ludzi na przenoszenie się roztoczy, gdyż w kopalni ta liczebność była większa. Lecz nawet w miejscach, gdzie pojedyncze osoby docierają bardzo rzadko, również one występują.
    - Jak na tak specyficzne warunki i tak wydawałoby się odcięte od życia miejsce, wyniki badań były zaskakujące - stwierdza naukowiec.

    Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

    Czytaj także

      Komentarze

      Dodajesz komentarz jako: Gość

      Dodając komentarz, akceptujesz regulamin forum

      Liczba znaków do wpisania:

      zaloguj się

      Najnowsze wiadomości

      Zobacz więcej

      Najczęściej czytane

      DZ poleca

      Wideo

      Gry On Line - Zagraj Reklama