Sprawdzian szóstoklasisty 2014: Zobacz jakie pytania były na...

    Sprawdzian szóstoklasisty 2014: Zobacz jakie pytania były na sprawdzianie [ARKUSZE, ODPOWIEDZI]

    KAG

    Dziennik Zachodni

    Aktualizacja:

    Dziennik Zachodni

    Sprawdzian szóstoklasisty 2014: Zobacz jakie pytania były na sprawdzianie [ARKUSZE, ODPOWIEDZI]
    1/21
    przejdź do galerii

    ©arc

    Tysiące uczniów, we wtorek 1 kwietnia przystąpiło do sprawdzianu szóstoklasisty 2014. Egzamin przygotowany przez Centralną Komisję Edukacyjną trwał godzinę. Uczniowie musieli przeczytać tekst "Zaklęty dźwięk" Juliusza Jerzego Herlingera oraz zinterpretować wiesz "Muzyka" Jerzego Kamila Weintrauba. SPRAWDZIAN SZÓSTOKLASISTY 2014 - ARKUSZE, ZDJĘCIA
    Uczniowie po opuszczeniu sali mówili, że sprawdzian szóstoklasisty 2014 nie był trudny. Konrad Radon, do dzisiejszego egzaminu podszedł bardzo spokojnie, jak twierdzi, zadania były łatwe.

    -Były zadania w których trzeba było napisać opowiadanie i ogłoszenie - wylicza Konrad z Szkoły Podstawowej nr 2 w Będzinie.
    - Opowiadanie trzeba było napisać o tym jak dwie osoby pomogły sobie, jak rozwiązały problem razem. Natomiast ogłoszenie dotyczyło zbiórki zabawek i książek. Z kolei zadania z matematyki były na przykład o siatkach graniastosłupów - wylicza.

    SPRAWDZIAN SZÓSTOKLASISTY 2014: ZOBACZ ARKUSZE EGZAMINACYJNE

    Książka Juliusza Jerzego Herlingera - "Zaklęty dźwięk" przedstawia wynalazki oraz anegdoty związane z elektrycznością, komunikacją oraz łącznością. Z kolei Jerzy Kamil Weintraub, to polski poeta, publicysta oraz tłumacz, przyjaciel poety Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, który zadedykował Weintraubowi wiesz "Jesienny spacer poetów". Jerzy Kamil Weintraub był współtwórcą grupy literackiej "Chaos".

    "Jesienny spacer poetów"
    Jerzemu K. W.
    Drzewa jak rude łby barbarzyńców
    wnikały w żyły żółtych rzek.
    Biało się kladł popiołem tynku
    wtopiony w wodę miasta brzeg.
    Szli po dudniącym moście kroków
    jak po krawędzi z kruchego szkla,
    pod zamyślonym grobem obłoków,
    po liściach jak po krwawych łzach.
    I mówił pierwszy: "Oto jest pieśń,
    która uderza w firmament powiek".
    A drugi mówił: "Nie, to jest śmierć,
    którą przeczułem w zielonym słowie".


    JAK POSZŁO AN EGZAMINIE W TWOIM MIEŚCIE? OPINIE, SONDA na naszemiasto.pl


    Sprawdzian szóstoklasisty 2014 - ODPOWIEDZI:



    Tekst do zadań od 1. do 5.
    Zaklęty dźwięk
    Aleksander Graham Bell był nauczycielem w szkole dla głuchoniemych. Ponieważ przebywał stale wśród ludzi niemówiących i niesłyszących, interesował się wszystkim, co wiązało się z przenoszeniem dźwięków i ich odbieraniem przez człowieka. Gdy dowiedział się, że do naśladowania brzmienia poszczególnych głosek można byłoby wykorzystać zwykły kamerton¹ pobudzany impulsami elektrycznymi, postanowił użyć różnych kombinacji takich kamertonów do zbudowania telegrafu dźwiękowego. Przede wszystkim chciał zbadać, w jaki sposób ludzkie ucho odbiera dźwięki. Dowiedział się, że to, co nazywa się uchem, jest tylko muszlą ułatwiającą skupianie dźwięków. Fale dźwiękowe przenoszone przez powietrze wpadają przez tę muszlę do kanału ucha i tam wprawiają w drganie cieniuteńką błonę bębenkową. Bell był kiepskim elektrykiem, więc zanim przystąpił do konstrukcji swojego wynalazku, zabrał się ostro do nauki. Czytał dziesiątki książek, słuchał uważnie wskazówek specjalistów. Ostatecznie zbudował swój „mówiący telegraf”. Była to mała drewniana skrzyneczka, wewnątrz której Bell umieścił magnes z kilkoma nawiniętymi zwojami drutu. W pokrywie skrzynki znajdował się niewielki otwór przykryty krążkiem cienkiej blachy żelaznej. Nad skrzynką umocował tubę z grubego kartonu przypominającą muszlę uszną. Wyglądało to jak ucho zdolne do odbioru dźwięków. W taki sam sposób Bell zbudował przyrząd wydający dźwięki, połączony przewodami z „uchem”. Tak więc odbiornik, jak i nadajnik były w tym urządzeniu takie same. Kiedy już wszystko zmontowano i sprawdzono, Bell z pomocnikiem Watsonem przystąpił do pierwszej próby. Urządzenie jednak nie zadziałało, nawet nie drgnęło. Bell powtarzał wiele razy wszystko od początku. Pewnego dnia wykrzyknął wreszcie: – Watsonie, wiem, o co chodzi! Przecież błona w uchu jest niezwykle cienka, cieńsza od włosa, a my chcieliśmy za pomocą naszego głosu zmusić do drgania tak grubą blaszkę! Tu potrzebna byłaby armata!... Bell udoskonalał swoje urządzenie. Wypróbowywał je wiele razy. Aż w końcu… – Watsonie – powiedział pewnego wieczoru – weź odbiornik i zejdź z nim do swego mieszkania na parterze. Podłącz do niego przewody, które opuszczę ci z okna naszego strychu. A potem usiądź przy odbiorniku i słuchaj uważnie. Bellowi wydawało się, że minęła cała wieczność, zanim zebrał się na odwagę, aby powiedzieć do nadajnika: – Watsonie! Jeśli mnie słyszysz, podejdź do okna i pomachaj kapeluszem. Pełen niepokoju Bell podniósł się z krzesła i wyjrzał na zewnątrz. Watson już stał w oknie i zawzięcie machał kapeluszem. Działo się to wieczorem 10 marca 1876 roku. Była to pierwsza rozmowa telefoniczna.
    ¹Kamerton – przyrząd w kształcie litery U służący do strojenia instrumentów muzycznych.
    [382 słowa]
    Na podstawie: Juliusz J. Herlinger, Zaklęty dźwięk, Warszawa 1980.

    ZADANIE 1
    Tekst przedstawia
    A. opis metod pracy Bella z uczniami w szkole dla głuchoniemych.
    B. historię powstania jednego z ważnych wynalazków.
    C. dzieje kolejnych doniosłych odkryć naukowych.
    D. reakcje otoczenia na wynalazek Bella.

    ZADANIE 2
    Z tekstu wynika, że mówiący telegraf to
    A. aparat słuchowy.
    B. pierwszy telefon.
    C. instrument muzyczny.
    D. przyrząd do strojenia instrumentów.

    ZADANIE 3
    Krążek cienkiej żelaznej blachy wykorzystany przez Bella był odpowiednikiem
    A. błony bębenkowej.
    B. malutkiej kostki.
    C. kanału ucha.
    D. muszli ucha.

    ZADANIE 4
    Pierwsze próby uruchomienia urządzenia były nieudane, ponieważ Bell
    A. nie miał odpowiednich narzędzi.
    B. użył niewłaściwego materiału.
    C. za mało wiedział o elektryczności.
    D. nie znał szczegółów budowy ucha.

    ZADANIE 5
    Które cechy charakteryzują głównego bohatera tekstu?
    A. niecierpliwość, pewność siebie
    B. zarozumiałość, wyjątkowy upór
    C. dociekliwość, wielka wytrwałość
    D. ciekawość, nadmierna ostrożność
    1 3 4 5 6 »

    Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

    Załączniki (1)

    Czytaj także

      Komentarze

      Dodajesz komentarz jako: Gość

      Dodając komentarz, akceptujesz regulamin forum

      Liczba znaków do wpisania:

      zaloguj się

      Najnowsze wiadomości

      Zobacz więcej

      Najczęściej czytane

      DZ poleca

      Wideo

      Gry On Line - Zagraj Reklama