Musioł o Górniku Zabrze: Piętnaste mistrzostwo. Ale co...

    Musioł o Górniku Zabrze: Piętnaste mistrzostwo. Ale co dalej?

    Rafał Musioł

    Dziennik Zachodni

    Aktualizacja:

    Dziennik Zachodni

    Manewr, jaki wykonało Zabrze, aby uratować Górnika, to piętnaste mistrzostwo Polski na Roosevelta. Obligacje niby klubowe, ale opłacane przez gminę, niby w papierach, a de facto w gotówce, niby 35 milionów, a w sumie blisko 40. Tak, to prawdziwy majstersztyk...
    Rafał Musioł

    Rafał Musioł ©arc.

    Pytanie jednak brzmi: i co dalej? Bo upraszczając mechanizm Górnik 1 kwietnia nie będzie miał długów, ale nie będzie miał także wpływów. A przecież miesięcznie tylko na utrzymanie zespołu potrzeba ponad pół miliona złotych.

    Właśnie dlatego miasto zacznie spłacać obligacje dopiero w 2016, ponieważ wie, że w 2015 będzie musiało rzucić dla klubu jeszcze kilka milionów złotych żywej gotówki.

    CZYTAJ KONIECZNIE:
    GÓRNIK ZABRZE URATOWANY. MIASTO UDZIELIŁO PORĘCZENIA


    Rafał Musioł
    zastępca szefa działu Sport



    *Zamieszki przed siedzibą JSW: Policja znowu strzelała do związkowców WIDEO + ZDJĘCIA
    *Psychopata z Zabrza więził kobietę w kanale. Opis tortur jest drastyczny. Czy zostanie skazany?
    *Zielony jęczmień na odchudzanie? Tak! To działa. Właśnie zielony jęczmień stosują gwiazdy TV
    *Zwolnienia grupowe w Biedronce to fakt. Oto pracownicy do zwolnienia
    *Śląsk Plus - pierwsza rejestracja za darmo. Zobacz nowy interaktywny tygodnik o Śląsku

    Czytaj także

      Komentarze (6)

      Dodajesz komentarz jako: Gość

      Dodając komentarz, akceptujesz regulamin forum

      Liczba znaków do wpisania:

      zaloguj się

      Autor komentarza nie dodał zdjęcia
      Panie Redaktorze

      Przed paru dniami (gość)

      Zgłoś naruszenie treści / 8 / 5

      Grzmiał Pan grzmieć jak trąba jerychońska,że trzeba koniecznie zatrzymać finansowanie klubów sportowych przez władze miasta.
      Teraz pisze Pan o prawdziwym majstersztyku.

      To jak to jest naprawdę z...rozwiń całość

      Grzmiał Pan grzmieć jak trąba jerychońska,że trzeba koniecznie zatrzymać finansowanie klubów sportowych przez władze miasta.
      Teraz pisze Pan o prawdziwym majstersztyku.

      To jak to jest naprawdę z pana poglądami?

      Bo w tym artykule widzę pana troskę o dalsze pieniądze dla Górnika,a nie niezadowolenie,że miasto znowu płaci!zwiń


      Zdjęcie autora komentarza
      Dzień dobry

      Rafał Musioł, dział sportowy DZ

      Zgłoś naruszenie treści / 2 / 5

      Gwoli ścisłości to nie artykuł, a komentarz, czyli forma, w której można sobie pozwolić nie na ścisłą informację, ale także na niedopowiedzenia czy właśnie, jak zauważyli poniżsi komentatorzy,...rozwiń całość

      Gwoli ścisłości to nie artykuł, a komentarz, czyli forma, w której można sobie pozwolić nie na ścisłą informację, ale także na niedopowiedzenia czy właśnie, jak zauważyli poniżsi komentatorzy, ironię. Zapewniam, że nie zmieniam swojego zdania o finansowaniu klubów na poziomie zawodowym z publicznych pieniędzy. zwiń


      Autor komentarza nie dodał zdjęcia
      Dzień dobry

      Przed paru dniami (gość)

      Zgłoś naruszenie treści / 3

      No tak-pana charakteryzuje w tym momencie radosna ironia.
      Bo przecież sprawa Górnika została prawie załatwiona.
      Tak,teraz już może Pan potępiać finansowanie klubów przez miasto!
      Tak sobie...rozwiń całość

      No tak-pana charakteryzuje w tym momencie radosna ironia.
      Bo przecież sprawa Górnika została prawie załatwiona.
      Tak,teraz już może Pan potępiać finansowanie klubów przez miasto!
      Tak sobie myślę,że Pan nadawałby się na szefa kibiców Górnika w młynie.
      Ale nie mam Panu tego za złe.Przecież-jak kibicować drużynie,to na dobre i na złe,a funkcja "młynowego" to całkiem dobra fucha!zwiń

      Autor komentarza nie dodał zdjęcia
      Ironia

      pkp (gość)

      Zgłoś naruszenie treści / 1 / 1

      Ironia - szyderstwo - sposób wypowiadania się, oparty na zamierzonej niezgodności, najczęściej przeciwieństwie, dwóch poziomów wypowiedzi: dosłownego i ukrytego.

      W rozumieniu potocznym ironię...rozwiń całość

      Ironia - szyderstwo - sposób wypowiadania się, oparty na zamierzonej niezgodności, najczęściej przeciwieństwie, dwóch poziomów wypowiedzi: dosłownego i ukrytego.

      W rozumieniu potocznym ironię utożsamia się z zawoalowaną kpiną, złośliwością, wyśmiewaniem, dystansem.

      Termin ten odnosi się również do sytuacji, zjawisk niezgodnych z oczekiwaniami; rezultatów przeciwstawnych wobec zamiarów, czyli do zaburzenia przyczynowo-skutkowej struktury rzeczywistości.zwiń


      Autor komentarza nie dodał zdjęcia
      do pkp

      Wiki tak to ujmuje... (gość)

      Zgłoś naruszenie treści / 1 / 1

      Ironia

      Ironia – (grec. εἰρωνεία eironeía, dosłownie „przestawienie, pozorowanie“), szyderstwo - sposób wypowiadania się, oparty na zamierzonej niezgodności, najczęściej przeciwieństwie, dwóch...rozwiń całość

      Ironia

      Ironia – (grec. εἰρωνεία eironeía, dosłownie „przestawienie, pozorowanie“), szyderstwo - sposób wypowiadania się, oparty na zamierzonej niezgodności, najczęściej przeciwieństwie, dwóch poziomów wypowiedzi: dosłownego i ukrytego, np. w zdaniu Jaka piękna pogoda wypowiedzianym w trakcie ulewy. W klasycznej retoryce ironia stanowi jeden z tropów, jest zaliczana także do podstawowych kategorii w estetyce.

      W rozumieniu potocznym ironię utożsamia się z zawoalowaną kpiną, złośliwością, wyśmiewaniem, dystansem.

      Termin ten odnosi się również do sytuacji, zjawisk niezgodnych z oczekiwaniami; rezultatów przeciwstawnych wobec zamiarów, czyli do zaburzenia przyczynowo-skutkowej struktury rzeczywistości. Wyróżnia się tu kilka odmian:

      ironia sytuacyjna, np. wystąpienie w komputerze błędu systemowego (blue screen of death) w trakcie oficjalnej prezentacji Windows 98 z udziałem Billa Gatesa na targach COMDEX w kwietniu 1998;
      ironia losu (zwana też kosmiczną), np. utrata słuchu Ludwiga van Beethovena;
      ironia historii, np. określenie stosowane wobec wojny światowej 1914-18 w okresie jej trwania oraz krótko po zakończeniu: Wojna mająca na celu zakończenie wszystkich wojen (The War to End All Wars).

      Matrycą ironii werbalnej będzie więc: [ktoś] ironizuje, że..., matrycą ironii odnoszącej się do sytuacji, zdarzeń, losu: na ironię zakrawa, że....

      Wyróżnia się również postawę ironiczną, charakteryzującą się dystansem, spokojem, rozwagą w ocenie, brakiem zaangażowania, oziębłością emocjonalną.

      Szczególną odmianą ironii jest ironia sokratejska. Przypisywana jest ona Sokratesowi i stanowi część jego metody sokratycznej, utrwalonej w dialogach Platona. Sokrates udając prostaczka zadającego proste pytania, udowadnia słabość przekonań i ignorancję rozmówcy[1].
      Wnętrze stacji metra Baker Street

      Spis treści

      1 Etymologia
      2 Formy ironii
      3 Funkcje ironii
      4 Zastosowanie ironii
      5 Sygnały ironii
      6 Techniki ironiczne
      7 Ironia a sarkazm
      8 Zobacz też
      9 Przypisy
      10 Bibliografia

      Etymologia

      Z stgr. εἰρωνεία eironeia – udawanie głupszego, oszukiwanie, zachowywanie się w sposób chytry i plebejski (w czasach starożytnych określenie pejoratywne). Łac. ilussio, dissimulatio.

      Interpretacja ironii zmieniała się wielokrotnie w ciągu dziejów; terminem tym określano m.in. mówienie nie wprost, chwalenie poprzez naganę (i na odwrót), wyśmiewanie, udawanie, satyrę.
      Formy ironii

      Najpowszechniejszą formą ironii jest antyfraza, czyli przeciwieństwo dwóch poziomów wypowiedzi. Ironia przyjmuje też postać hiperboli, litoty, pytania retorycznego, niezgodności stylistycznej, aluzji, niedopowiedzenia itp.
      Funkcje ironii

      Wybrane funkcje ironii:

      wykpienie poglądów, postępowania, postawy, cech przeciwnika (funkcja satyryczna);
      wzmocnienie myśli, argumentu;
      urozmaicenie wywodu;
      okazanie dystansu wobec zjawisk, osób – również wobec samego siebie (autoironia);
      zacieśnienie więzi z grupą, zjednanie sobie publiczności.

      Zastosowanie ironii

      W literaturze ironia służy m.in. okazywaniu przez narratora dystansu wobec przedstawianych osób, zdarzeń (np. łagodna ironia w "Don Kichocie" Miguela Cervantesa), sugerowaniu ocen pewnych zjawisk (pochwała w formie nagany w satyrze "Do króla" Ignacego Krasickiego).

      Ironia tragiczna (dramatyczna), wywodząca się z antycznego teatru greckiego, charakteryzuje sytuację, w której bohater – np. król Edyp w tragedii Sofoklesa – nie zdaje sobie sprawy ze swojego rzeczywistego położenia, natomiast świadomość taką posiadają widzowie lub pozostali bohaterowie dramatu.

      Ironia romantyczna, której koncepcję wypracowali filozofowie niemieccy (F. Schlegel, J. G. Fichte, F. Solger), wiąże się zarówno z postawą dystansu wobec świata i twórczości, eksponowaniem prymatu artysty wobec dzieła, traktowaniem twórczości literackiej jako gry, jak i z określoną konstrukcją utworu – m.in. łączeniem różnych konwencji literackich, form obrazowania czy stylów. Charakterystyczny dla tzwiń

      Autor komentarza nie dodał zdjęcia
      Raczej przekręt dekady

      Lucek (gość)

      Zgłoś naruszenie treści / 10 / 3

      Pan Redaktor naprawdę uważa, że cała ta operacja jest majstersztykiem i mistrzostwem?
      Gdyby Górnik wyszkolił młodych piłkarzy i sprzedał ich z dużym zyskiem, albo pozyskał bogatego właściciela,...rozwiń całość

      Pan Redaktor naprawdę uważa, że cała ta operacja jest majstersztykiem i mistrzostwem?
      Gdyby Górnik wyszkolił młodych piłkarzy i sprzedał ich z dużym zyskiem, albo pozyskał bogatego właściciela, osiągnął sukces sportowy i zgarnął niezłe pieniądze w Lidze Europejskiej, czy w jakiś inny sposób dbał o swoje finanse to można by się wypowiadać chwalebnie.
      Ale tutaj? Stan agonii i desperacki skok na publiczne pieniądze. To jest mistrzostwo ale nieudolności.zwiń

      Najnowsze wiadomości

      Zobacz więcej

      Najczęściej czytane

      DZ poleca

      Wideo

      Gry On Line - Zagraj Reklama