Ważne
    Odśnieżanie chodników: Kto i za jakie miejsca odpowiada?

    Odśnieżanie chodników: Kto i za jakie miejsca odpowiada?

    Jadwiga Jenczelewska

    Dziennik Zachodni

    Dziennik Zachodni

    Każda droga, także osiedlowa, a nawet leśna, ma swojego zarządcę. Śnieg, lód, sople muszą być usunięte, chyba że przeszkodzi żywioł
    Zdjęcie - najlepiej odśnieżanie chodnika podpis - „tytuł” - tekst

    Zdjęcie - najlepiej odśnieżanie chodnika podpis - „tytuł” - tekst ©Tomasz Hołod

    Zima wreszcie przyszła, a wraz z nią klasyczne kłopoty: nieodśnieżone jezdnie, śliskie chodniki i przystanki, wejścia do sklepów itp. O wypadek nietrudno, więc chcemy wiedzieć, do kogo kierować pretensje i od kogo możemy żądać odszkodowania, gdy nieszczęście się wydarzy.

    - Istnieje katalog czynności wskazany w ustawie dotyczący zimowych obowiązków ciążących na konkretnych podmiotach - wyjaśnia Iwona Zapart, prezes katowickiego oddziału Federacji Konsumentów. - Mówimy o obowiązku pozbycia się śniegu, błota, lodu i innych zanieczyszczeń, m.in. z chodników, czyli wydzielonej części drogi służącej do ruchu pieszego położonej bezpośrednio przy granicy nieruchomości (w myśl art.
    5 ust. 4 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu w czystości i porządku w gminach Dz. U. z 2005 r. nr 236 poz. 2008 z późn. zm.). Chodniki muszą być utrzymane w takim stanie, by były bezpieczne dla użytkowników.

    Poniżej i obok piszemy szczegółowo o zakresie czynności, jakie muszą wykonać osoby zobowiązane do tego, abyśmy mogli poruszać się zimą w miarę bezpiecznie. Ale w praktyce bywa różnie. Dodajmy więc, że osoba poszkodowana zimą może ubiegać się m.in. o jednorazowe finansowe zadośćuczynienie za doznany uszczerbek na zdrowiu, zwrot kosztów leczenia oraz wyrównanie strat powstałych w mieniu, np. z powodu remontu pojazdu, a nawet zwrot kosztów zniszczonych rzeczy w wyniku wypadku czy kolizji, np. odzieży, obuwia itp.

    Kto i za jakie miejsca odpowiada

    Za prawidłowe utrzymanie autostrad (z wyłączeniem spółek, które budowały i eksploatują autostrady na drodze osobnego porozumienia) odpowiedzialny jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, dróg krajowych - wojewoda, a dróg gminnych - burmistrz lub prezydent danego miasta.

    Są też drogi nie zaliczane do przedstawionych powyżej kategorii dróg publicznych, np. drogi leśne lub osiedlowe. Za prawidłowe utrzymanie tych dróg odpowiedzialne są podmioty zarządzające tymi terenami, na których określona droga jest usytuowana. Na przykład w osiedlach są to spółdzielnie mieszkaniowe lub wspólnoty mieszkaniowe.

    Za utrzymanie przystanków autobusowych i tramwajowych odpowiadają zarządy transportu danego miasta. Ustawodawca nakazał też utrzymanie w czystości przyległych do nich chodników i ciągów komunikacyjnych dla pieszych.
    1 3 »

    Czytaj także

      Komentarze (1)

      Dodajesz komentarz jako: Gość

      Dodając komentarz, akceptujesz regulamin forum

      Liczba znaków do wpisania:

      zaloguj się

      Autor komentarza nie dodał zdjęcia
      Likwidacja spółdzielni mieszkaniowych

      spółdzielca (gość)

      Zgłoś naruszenie treści

      Definicja mafii spółdzielczej
      Mafia spółdzielcza - organizacja przestępcza rekrutująca się często ze środowisk postkomunistycznych (byłych członków aparatu państwa totalitarnego), o strukturze...rozwiń całość

      Definicja mafii spółdzielczej
      Mafia spółdzielcza - organizacja przestępcza rekrutująca się często ze środowisk postkomunistycznych (byłych członków aparatu państwa totalitarnego), o strukturze hierarchicznej, funkcjonująca najczęściej w spółdzielniach-molochach liczących kilkadziesiąt tysięcy mieszkańców. Działalność organizacji jest oparta na wyzysku lokatorów spółdzielni mieszkaniowych w wyniku pobierania zawyżonych opłat czynszowych. Istnienie organizacji charakteryzuje się nieusuwalnością i nietykalnością władz, nadmierną konsumpcją środków finansowych przez tzw. "zaprzyjaźnione firmy" oraz przerośnięty aparat administracyjny, kominowymi płacami członków zarządu, inwestowaniem spółdzielczych funduszy w przedsięwzięcia nie związane ze statutowymi celami spółdzielczości, degradacją społeczności spółdzielni-molocha (powszechny brak prawa własności, podwyższona przestępczość, skupiska biedy, duża liczba eksmisji, dewastacje mienia).

      Głównym narzędziem finansowania organizacji i rozszerzania jej wpływów jest mechanizm wyprowadzania środków finansowych ze spółdzielni poprzez stosowanie systemu zakupu towarów i usług w zawyżonych cenach oraz księgowania fikcyjnych faktur usługowych. Legalizacja procederu jest możliwa dzięki kreatywnej księgowości i skutecznemu pozbawieniu członków spółdzielni możliwości realnego nadzoru nad wydatkami i polityką finansową dzięki manipulowaniu obsadą stanowisk w zarządzie i organach SM. Wielomilionowe budżety spółdzielni-molochów są źródłem łatwego pozyskiwania i transferowania pieniędzy do "zaprzyjaźnionych firm". Z powodu ogromnych kwot do rozdysponowania, niemożliwe jest księgowanie w spółdzielni wyłącznie fikcyjnych faktur (tylko usług, bez obrotu materiałowego), dlatego klasyczną metodę stanowią zakupy towarów po zawyżonych cenach (zawyżenia średnio od kilkunastu do kilkudziesięciu procent zależnie od czynników lokalnych). Niejednokrotnie też, w celu zagospodarowania rocznego budżetu realizuje się całkowicie pozbawione sensu ekonomicznego roboty (np. remonty elewacji budynku rok po roku).

      Organizacja, manipulując kryteriami wyboru dostawców w praktyce eliminuje z zaopatrzenia spółdzielni oferentów z wolnego rynku. Dostęp do zleceń zachowuje jedynie wyselekcjonowana, uprzywilejowana grupa tzw. "zaprzyjaźnionych firm" - często firm członków rad nadzorczych, rad osiedli, pracowników spółdzielni, członków rodzin zarządu, osób powiązanych z wpływowymi środowiskami. Wskutek eliminacji konkurencji i pozyskiwania wykonawców jedynie w zamian za łapówki i podział wynagrodzenia za zlecenie, roboty są niskiej jakości, niejednokrotnie wykonywane niezgodnie z zasadami sztuki budowlanej i powodujące straty finansowe na szkodę spółdzielców.

      Organizacja w celu zapewnienia sobie bezkarności i hegemonii w lokalnej społeczności przenika do struktur organów wymiaru sprawiedliwości, samorządu, jednostek administracji państwowej, środowisk naukowych i biznesu. Spółdzielniane organizacje przestępcze z całego kraju komunikują się ze sobą uzgadniając generalne kierunki polityki organizacji, angażują się też w działalność polityczną, tworząc silne lobby parlamentarne oparte na strukturach partii postkomunistycznych. Naczelnym zadaniem lobby jest przeciwdziałanie reformom w spółdzielczości i torpedowanie wszelkich zmian, które mogłyby doprowadzić do demokratyzacji w funkcjonowaniu spółdzielczości i dać członkom – poprzez uwłaszczenie i podział spółdzielni-molochów - prawo samostanowienia i godnego życia.
      zwiń

      Najnowsze wiadomości

      Zobacz więcej

      Najczęściej czytane

      DZ poleca

      Wideo

      Gry On Line - Zagraj Reklama