Radni z Sosnowca przeciw ustawie dekomunizacyjnej. Ulica...

    Radni z Sosnowca przeciw ustawie dekomunizacyjnej. Ulica Kruczkowskiego zostaje

    Tomasz Szymczyk

    Dziennik Zachodni

    Aktualizacja:

    Dziennik Zachodni

    W Sosnowcu istnieje ulica Leona Kruczkowskiego

    W Sosnowcu istnieje ulica Leona Kruczkowskiego

    Radni Sosnowca przeciw ustawie dekomunizacyjnej. Komisja Samorządności Rady Miejskiej w Sosnowcu negatywnie zaopiniowała zmianę nazwy ulicy Kruczkowskiego, który kiedyś tutaj mieszkał.
    W Sosnowcu istnieje ulica Leona Kruczkowskiego

    W Sosnowcu istnieje ulica Leona Kruczkowskiego

    W Sosnowcu podczas ostatniej sesji Rady Miejskiej przegłosowano niemal wszystkie przygotowane uchwały, zmieniające nazwy ulic w ramach dekomunizacji. Teraz okazało się, że stolica Zagłębia zdekomunizować ma również Leona Kruczkowskiego, pisarza i dramaturga, ale też posła na Sejm i członka Rady Państwa PRL. Przygotowana uchwała dotycząca zmiany ulicy Kruczkowskiego na ulicę malarki Jadwigi Maziarskiej nie zyskała jednak pozytywnej opinii radnych Komisji Samorządności, podobnie jak projekt dotyczący zniesienia Kruczkowskiego jako patrona SP nr 32 w Sosnowcu-Kazimierzu Górniczym, gdzie pisarz mieszkał w latach 1926-1933. Uczył wówczas chemii i fizyki w szkole w Maczkach.

    – W mojej ocenia nie ma to znaczenia. Te rzeczy trzeba rozpatrywać w kontekście ustawy. Takie argumenty, jak związek postaci z danym miastem, pojawiają się w większej liczbie przypadków – odpowiada Tomasz Gonet z Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej katowickiego oddziału IPN. – Nazwę ulicy Kruczkowskiego kilka tygodni temu zmieniono chociażby w sąsiedniej Dąbrowie Górniczej.

    – Powinniśmy wysłać pismo do IPN-u z zapytaniem, dlaczego Kruczkowski jest objęty takim zapisem. Leon Kruczkowski w Sosnowcu pracował przez siedem lat, nie był wówczas członkiem partii komunistycznej. W kampanii wrześniowej walczył w stopniu oficerskim, wojnę spędził w oflagu i potem jak wielu innych wybitnych polskich pisarzy tworzył również w okresie PRL-u. Powinniśmy wyrazić protest przeciwko tej paranoi, jaką jest ta zmiana – apelował radny Janusz Kubicki, który niedawno zawiesił swoje członkostwo w klubie radnych PO.



    Ostatecznie projekt uchwały dotyczący zmiany nazwy ulicy Kruczkowskiego nie otrzymał pozytywnej opinii. Za zmianą nazwy głosowało tylko dwóch radnych, co oznacza, że przeciwnicy zdekomunizowania Kruczkowskiego znaleźli się również w klubie radnych PiS, których na posiedzeniu komisji było trzech.

    Pozytywnej opinii komisji nie uzyskał również projekt uchwały dotyczący zniesienia patrona SP nr 32. Uchwały – choć bez pozytywnych opinii – znajdą się teraz w programie sesji nadzwyczajnej Rady Miejskiej, która ma się odbyć 18 lipca.

    Nierozstrzygniętą kwestią w sprawie dekomunizacji w Sosnowcu jest wciąż sprawa ronda Gierka. Miasto przeprowadziło w tej sprawie konsultacje społeczne, w których wzięło udział 12 765 osób. Aż 97,2 procent z nich było za upamiętnieniem urodzonego w Porąbce I sekretarza KC PZPR na terenie Sosnowca.

    CZYTAJ KONIECZNIE
    DEKOMUNIZACJA W SOSNOWCU: RONDO GIERKA POZOSTAJE


    – Wyniki konsultacji przekazane zostaną wojewodzie, który podejmie decyzję w tej sprawie – mówi Rafał Łysy, rzecznik prasowy Urzędu Miejskiego w Sosnowcu.

    Wszystkie decyzje o zmianach, podjęte przez samorządowców na podstawie Ustawy dekomunizacyjnej, muszą wejść w życie najpóźniej 2 września tego roku.

    CZY RONDO GIERKA POWINNO POZOSTAĆ?


    Wspaniały Maluch Toma Hanksa w najdrobniejszych detalach



    Znasz język śląski? Dopasuj słowa do opisu



    Wielka woda 1997. Zobacz niezwykły dokument multimedialny, który przygotowaliśmy z okazji 20-rocznicy wydarzeń z lipca 1997 roku. Archiwalne filmy, zdjęcie i teksty. Zachęcamy, by oglądać w trybie pełnoekranowym komputera.




    Czytaj także

      Komentarze (6)

      Dodajesz komentarz jako: Gość

      Dodając komentarz, akceptujesz regulamin forum

      Liczba znaków do wpisania:

      zaloguj się

      Autor komentarza nie dodał zdjęcia
      Gierek do dekomunizacji!

      Leszek (gość)

      Zgłoś naruszenie treści

      NAZWY DO ZMIANY - ul. Gierka Edwarda

      W ocenie Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu nazwa powyższa powinna zostać zmieniona jako wypełniająca normę...rozwiń całość

      NAZWY DO ZMIANY - ul. Gierka Edwarda

      W ocenie Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu nazwa powyższa powinna zostać zmieniona jako wypełniająca normę art. 1 Ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej (Dz.U. RP z 2016 r. poz. 744).
      Edward Gierek (1913-2001) – działacz komunistyczny, I sekretarz Komitetu Centralnego komunistycznej PZPR w l. 1971-1980.

      Urodził się 6 stycznia 1913 r. w Porąbce, pow. Będzin. W 1923 r. wyemigrował do Francji, gdzie pracował jako górnik. W 1931 r. został członkiem Francuskiej Partii Komunistycznej – podległej Międzynarodówce Komunistycznej (Kominternowi) z siedzibą w Moskwie. W 1934 r. został wydalony do Polski za udział w strajku. W 1937 r. wyjechał do Belgii. Tam działał w Komunistycznej Partii Belgii (belgijskiej sekcji Kominternu). Tam też spędził wojnę – działając w komunistycznej konspiracji.
      Powrócił do kraju w 1948 r. W latach 1948-1949 działał w aparacie Komitetu Centralnego PPR i – po przemianowaniu partii komunistycznej na PZPR – w aparacie KC PZPR. W latach 1949-1954 był sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Katowicach, które w tym czasie zostały przemianowane przez komunistów na Stalinogród. W l. 1954-1956 był kierownikiem Wydziału Przemysłu Ciężkiego KC PZPR.
      W latach 1956-1964 był sekretarzem Komitetu Centralnego PZPR, a jednocześnie – w l. 1957-1970 – I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Katowicach. W grudniu 1970 uczestniczył w odsunięciu od władzy Władysława Gomułki. Został wtedy I sekretarzem Komitetu Centralnego PZPR. Od 1976 r. do 1980 przywództwo w partii komunistycznej łączył z funkcją członka rady Państwa PRL i – w latach 1971-1981 – z członkostwem w Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. Jednocześnie od czasów stalinowskich aż do roku 1980 zasiadał w sejmie PRL.
      Konsekwentnie budowano w propagandzie komunistycznej obraz Gierka jako „dobrego gospodarza” i „ojca narodu”. W rzeczywistości jego działania wpisywały się we wszystkie ułomności w pełni podporządkowanej państwu i partii komunistycznej gospodarki nakazowo-rozdzielczej. W ciągu kilku lat doprowadziły do pogłębiającego się kryzysu gospodarczego. Jego wynikiem były protesty społeczne, tłumione przy użyciu sił aparatu represji. Gierek ponosi pełną odpowiedzialność za brutalne tłumienie protestów oraz za całokształt działalności komunistycznej władzy przeciw wolnościom obywatelskim i prawom człowieka.
      Podczas jego rządów w 1975 r. do konstytucji PRL dodano zapisy o kierowniczej roli komunistycznej PZPR i o sojuszu z ZSRS. Na arenie międzynarodowej, zgodnie z oczekiwaniami władz Komunistycznej Partii Związku Sowieckiego, posłusznie realizował priorytety polityki Związku Sowieckiego.
      Po powstaniu NSZZ „Solidarność” jako skompromitowany przywódca partii komunistycznej został zmuszony do ustąpienia. W lipcu 1981 r. usunięto go z PZPR jako współodpowiedzialnego za kryzys gospodarczy. W okresie rządów W. Jaruzelskiego został internowany.
      Edward Gierek zmarł 29 lipca 2001 r. w Cieszynie.
      zwiń

      Autor komentarza nie dodał zdjęcia
      Gierek do dekomunizacji

      Leszek (gość)

      Zgłoś naruszenie treści

      NAZWY DO ZMIANY - ul. Gierka Edwarda

      W ocenie Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu nazwa powyższa powinna zostać zmieniona jako wypełniająca normę...rozwiń całość

      NAZWY DO ZMIANY - ul. Gierka Edwarda

      W ocenie Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu nazwa powyższa powinna zostać zmieniona jako wypełniająca normę art. 1 Ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej (Dz.U. RP z 2016 r. poz. 744).
      Edward Gierek (1913-2001) – działacz komunistyczny, I sekretarz Komitetu Centralnego komunistycznej PZPR w l. 1971-1980.

      Urodził się 6 stycznia 1913 r. w Porąbce, pow. Będzin. W 1923 r. wyemigrował do Francji, gdzie pracował jako górnik. W 1931 r. został członkiem Francuskiej Partii Komunistycznej – podległej Międzynarodówce Komunistycznej (Kominternowi) z siedzibą w Moskwie. W 1934 r. został wydalony do Polski za udział w strajku. W 1937 r. wyjechał do Belgii. Tam działał w Komunistycznej Partii Belgii (belgijskiej sekcji Kominternu). Tam też spędził wojnę – działając w komunistycznej konspiracji.
      Powrócił do kraju w 1948 r. W latach 1948-1949 działał w aparacie Komitetu Centralnego PPR i – po przemianowaniu partii komunistycznej na PZPR – w aparacie KC PZPR. W latach 1949-1954 był sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Katowicach, które w tym czasie zostały przemianowane przez komunistów na Stalinogród. W l. 1954-1956 był kierownikiem Wydziału Przemysłu Ciężkiego KC PZPR.
      W latach 1956-1964 był sekretarzem Komitetu Centralnego PZPR, a jednocześnie – w l. 1957-1970 – I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Katowicach. W grudniu 1970 uczestniczył w odsunięciu od władzy Władysława Gomułki. Został wtedy I sekretarzem Komitetu Centralnego PZPR. Od 1976 r. do 1980 przywództwo w partii komunistycznej łączył z funkcją członka rady Państwa PRL i – w latach 1971-1981 – z członkostwem w Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. Jednocześnie od czasów stalinowskich aż do roku 1980 zasiadał w sejmie PRL.
      Konsekwentnie budowano w propagandzie komunistycznej obraz Gierka jako „dobrego gospodarza” i „ojca narodu”. W rzeczywistości jego działania wpisywały się we wszystkie ułomności w pełni podporządkowanej państwu i partii komunistycznej gospodarki nakazowo-rozdzielczej. W ciągu kilku lat doprowadziły do pogłębiającego się kryzysu gospodarczego. Jego wynikiem były protesty społeczne, tłumione przy użyciu sił aparatu represji. Gierek ponosi pełną odpowiedzialność za brutalne tłumienie protestów oraz za całokształt działalności komunistycznej władzy przeciw wolnościom obywatelskim i prawom człowieka.
      Podczas jego rządów w 1975 r. do konstytucji PRL dodano zapisy o kierowniczej roli komunistycznej PZPR i o sojuszu z ZSRS. Na arenie międzynarodowej, zgodnie z oczekiwaniami władz Komunistycznej Partii Związku Sowieckiego, posłusznie realizował priorytety polityki Związku Sowieckiego.
      Po powstaniu NSZZ „Solidarność” jako skompromitowany przywódca partii komunistycznej został zmuszony do ustąpienia. W lipcu 1981 r. usunięto go z PZPR jako współodpowiedzialnego za kryzys gospodarczy. W okresie rządów W. Jaruzelskiego został internowany.
      Edward Gierek zmarł 29 lipca 2001 r. w Cieszynie.

      źródło: https://ipn.gov.pl/zwiń

      Autor komentarza nie dodał zdjęcia
      Gierek do dekomunizacji!

      Leszek (gość)

      Zgłoś naruszenie treści / 1

      NAZWY DO ZMIANY - ul. Gierka Edwarda

      W ocenie Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu nazwa powyższa powinna zostać zmieniona jako wypełniająca normę...rozwiń całość

      NAZWY DO ZMIANY - ul. Gierka Edwarda

      W ocenie Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu nazwa powyższa powinna zostać zmieniona jako wypełniająca normę art. 1 Ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej (Dz.U. RP z 2016 r. poz. 744).
      Edward Gierek (1913-2001) – działacz komunistyczny, I sekretarz Komitetu Centralnego komunistycznej PZPR w l. 1971-1980.

      Urodził się 6 stycznia 1913 r. w Porąbce, pow. Będzin. W 1923 r. wyemigrował do Francji, gdzie pracował jako górnik. W 1931 r. został członkiem Francuskiej Partii Komunistycznej – podległej Międzynarodówce Komunistycznej (Kominternowi) z siedzibą w Moskwie. W 1934 r. został wydalony do Polski za udział w strajku. W 1937 r. wyjechał do Belgii. Tam działał w Komunistycznej Partii Belgii (belgijskiej sekcji Kominternu). Tam też spędził wojnę – działając w komunistycznej konspiracji.
      Powrócił do kraju w 1948 r. W latach 1948-1949 działał w aparacie Komitetu Centralnego PPR i – po przemianowaniu partii komunistycznej na PZPR – w aparacie KC PZPR. W latach 1949-1954 był sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Katowicach, które w tym czasie zostały przemianowane przez komunistów na Stalinogród. W l. 1954-1956 był kierownikiem Wydziału Przemysłu Ciężkiego KC PZPR.
      W latach 1956-1964 był sekretarzem Komitetu Centralnego PZPR, a jednocześnie – w l. 1957-1970 – I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Katowicach. W grudniu 1970 uczestniczył w odsunięciu od władzy Władysława Gomułki. Został wtedy I sekretarzem Komitetu Centralnego PZPR. Od 1976 r. do 1980 przywództwo w partii komunistycznej łączył z funkcją członka rady Państwa PRL i – w latach 1971-1981 – z członkostwem w Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. Jednocześnie od czasów stalinowskich aż do roku 1980 zasiadał w sejmie PRL.
      Konsekwentnie budowano w propagandzie komunistycznej obraz Gierka jako „dobrego gospodarza” i „ojca narodu”. W rzeczywistości jego działania wpisywały się we wszystkie ułomności w pełni podporządkowanej państwu i partii komunistycznej gospodarki nakazowo-rozdzielczej. W ciągu kilku lat doprowadziły do pogłębiającego się kryzysu gospodarczego. Jego wynikiem były protesty społeczne, tłumione przy użyciu sił aparatu represji. Gierek ponosi pełną odpowiedzialność za brutalne tłumienie protestów oraz za całokształt działalności komunistycznej władzy przeciw wolnościom obywatelskim i prawom człowieka.
      Podczas jego rządów w 1975 r. do konstytucji PRL dodano zapisy o kierowniczej roli komunistycznej PZPR i o sojuszu z ZSRS. Na arenie międzynarodowej, zgodnie z oczekiwaniami władz Komunistycznej Partii Związku Sowieckiego, posłusznie realizował priorytety polityki Związku Sowieckiego.
      Po powstaniu NSZZ „Solidarność” jako skompromitowany przywódca partii komunistycznej został zmuszony do ustąpienia. W lipcu 1981 r. usunięto go z PZPR jako współodpowiedzialnego za kryzys gospodarczy. W okresie rządów W. Jaruzelskiego został internowany.
      Edward Gierek zmarł 29 lipca 2001 r. w Cieszynie.

      źródło: ipn.gov.pl/zwiń

      Autor komentarza nie dodał zdjęcia
      czerwony

      Gierek (gość)

      Zgłoś naruszenie treści / 1

      Sosnowiec zawsze był czerwony .... zawsze


      Autor komentarza nie dodał zdjęcia
      A co to przeszkadza

      Dana (gość)

      Zgłoś naruszenie treści / 1

      Zawsze to była tu bieda i zawsze ciężko się żyło , a Gierek dużo dla ludzi zrobił i tyle

      Autor komentarza nie dodał zdjęcia
      I mają rację!

      Jaś (gość)

      Zgłoś naruszenie treści / 2 / 3

      Narzucenie ustawą obowiązku zmian nazw ulic lekceważy mieszkańców i ich samorządy. Mieszkańcy i wybrane przez nich RM powinny decydować o ewentualnych zmianach. Tak powinna postawić sprawę Metropolia!

      Najnowsze wiadomości

      Zobacz więcej

      DZ poleca

      DZIEWCZYNA LATA 2017 | Głosujemy!

      DZIEWCZYNA LATA 2017 | Głosujemy!

      Dopasuj słowa do opisów i sprawdź, czy znasz język śląski

      Dopasuj słowa do opisów i sprawdź, czy znasz język śląski

      Inwestycje zagraniczne: jak są ważne dla polskiej gospodarki?

      Inwestycje zagraniczne: jak są ważne dla polskiej gospodarki?

      Światło i kolor w pokojach dziecięcych

      Światło i kolor w pokojach dziecięcych

      Gry On Line - Zagraj Reklama